Een retraite is altijd een uitnodiging van God. Een
uitnodiging om op weg te gaan, langs een weg zonder vast pad en met een
vooralsnog onbekende eindmeet. Deze reis zal ons voeren naar het diepste van
ons zelf. We zullen geconfronteerd worden met onze vooroordelen, houdingen die
we geërfd van onze traditie, cultuur, familie, gelijkgezinden en samenleving,
en onze soms vastgeroeste patronen waarin die houdingen ons hebben opgesloten.
In de mate dat we deze reis beginnen met een open hart en een open geest, zal
ons helpen om onszelf beter te leren kennen. En als we onszelf beter leren
kennen, leren we ook God beter kennen. Immers, God leeft in de diepste verlangens
van ons hart.

Ingaan op de uitnodiging om op weg te gaan is steeds
een uitdaging; een uitdaging om ons comfort en onze zekerheden achter ons te
laten – in het bijzonder de zekerheden van onze gebruikelijke denkpatronen – om
dichter te komen bij God die van ons houdt. De enige zekerheid die we hebben
bij het begin van deze reis is dat we niet weten waar de uitdagingen zich
zullen situeren en waarheen ze ons zullen leiden. Ook al bieden we weerstand –
een deel van onszelf wil immers dat de zaken blijven zoals ze zijn – God zal
nooit ophouden ons uit te nodigen om dichterbij te komen.

Om in te kunnen gaan op de uitnodiging en ons, zonder
angst, in het onbekende te wagen, is het nodig dat geworteld zijn in de
oneindige en onvoorwaardelijke liefde van God voor ons. Die liefde van God
omringt ons, net als een diepe mist. Ze dringt door tot in de diepste kern van
ons wezen. Deze liefde verdwijnt nooit, wat er ons ook overkomt, hoezeer we
ook  tegen God in zijn gegaan. Vanuit het
bewustzijn van de veiligheid die Hij ons geeft, kunnen we rustig op stap gaan
en onze zekerheden achterlaten. Onze eerste meditatie zal een uitnodiging zijn
om opnieuw in voeling te komen met die liefde die ons omringt.

Suggesties

Deze retraite bestaat uit vier meditaties. Wanneer de
heilige Ignatius mensen begeleidde in een retraite, wilde hij niet dat de
retraitant van te voren wist wat er zou komen. Wel dat men zich concentreerde
op de meditatie waarmee men bezig was, op het hier en het nu. Daarom gaf hij
hen ook enkel wat ze nodig hadden voor dat hier en nu.

Weliswaar staan de vier meditaties en de bijhorende
reflecties online. Toch zou ik je willen aanraden om het advies van Ignatius te
volgen en niet vooruit te lezen. Blijf bij de eerste meditatie tot ze beëindigd
is. Ga pas daarna over naar het vervolg.

Ieder zal een eigen manier hebben om deze retraite te
volgen. De enen zullen een hele dag uittrekken om de vier meditaties te doen.
Anderen zullen ze spreiden over vier dagen. Weer anderen zullen er voor kiezen
om telkens een hele week te besteden aan een meditatie en er dagelijks een
stukje van smaken, om toe te laten dat het steeds dieper doordringt in hun
hart.

Vooraleer je begint met je eerste gebedstijd is het
goed om de duur van je gebed vast te leggen. Het kan zijn dat je er voor kiest
om een vol uur te bidden. Maar het kan ook zijn dat je het liever houdt bij
dertig of twintig minuten. Ongeacht de duur waarvoor je kiest, Ignatius vraagt
om je te houden aan die duur, ook al vind je het moeilijk om te bidden, ben je
verstrooid, voel je je droog of lijkt je gebed nergens heen te leiden. Bidden
doen je niet in de eerste plaats om aangename gevoelens op te wekken of om te
komen tot verrassende inzichten. Het enige wat wij kunnen doen is om God de
tijd aan te bieden die we voor het gebed hebben voorbehouden. Hij zal wel
zorgen voor de rest.

Neem na elke meditatie enkele minuten om terug te
blikken op wat er gebeurde gedurende je gebedstijd. Schrijf wat neer over de
gedachten die je bijzonder geraakt hebben en over de gevoelsbewegingen die je
te beurt vielen.

• Voor de adventsretraite in het Nederlands klik hier
• To see the Advent Retreat in English please click here
• Para ver el Retiro de Adviento  en español por favor haga clic aquí
• För att se Advent Retreat på svenska klicka här